Ampicillin

Nazwa łacińska


Działanie


Producent


Kategoria


Postać

Przechowywanie

Specjalności

Czy Ampicillin jest bez recepty?

Inne nazwy

Opis leku:

Działanie leku i ulotka

Półsyntetyczna penicylina z grupy aminopenicylin o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, przeznaczona do podawania doustnego i pozajelitowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Działa nieco słabiej od penicyliny benzylowej na większość bakterii Gram-dodatnich (nie wytwarzające penicylinazy gronkowce oraz paciorkowce, ziarniaki beztlenowe, Actinomyces spp.). Silniej działa na Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes i niektóre szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę. Na bakterie Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Salmonella spp., Shigella spp., Proteus mirabilis, Escherichia coli) działa 4-8 razy silniej niż penicylina benzylowa. Ponieważ jest wrażliwa na działanie niemal wszystkich beta-laktamaz, jest skuteczna jedynie wobec szczepów bakterii nie wytwarzających tych enzymów. W krajach europejskich i USA największy odsetek szczepów opornych na ampicylinę dotyczy E. coli, H. influenzae, Shigella spp., Proteus spp., Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis (d. Branhamella), Bacteroides spp. i Staphylococcus aureus, jednak w Polsce – jak wynika z badań Projektu Alexander – oporność H. influenzae i S. pneumoniae jest niewielkiego stopnia. Wchłanianie ampicyliny z przewodu pokarmowego wynosi 30-40%; zmniejsza się, gdy podaje się ją razem z posiłkiem. Maksymalne stężenie we krwi po podaniu doustnym osiąga po 1-2 h (po podaniu dawki 250 mg wynosi ono 0,8-3,5 µg/mL, a po dawce 500 mg – 0,6-6 µg/mL). Ampicylina jest podawana pozajelitowo w postaci soli sodowej. Maksymalne stężenie we krwi po podaniu domięśniowym dawki 500 mg osiąga po 45-60 min; wynosi ono 5-15 µg/mL. Po dożylnym podaniu tej samej dawki maksym. stężenie we krwi wynosi 12-29 µg/mL. Z białkami osocza wiąże się mw. w 20%. Okres półtrwania we krwi wynosi 1-1,5 h. Przenika do płynu pozakomórkowego, osiągając stężenia terapeutyczne w płynie opłucnowym, puchlinowym, stawowym. W płynie mózgowo-rdzeniowym w przebiegu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych osiąga zmienne stężenia. W żółci stężenia ampicyliny są nawet 50-krotnie większe niż we krwi. Po podaniu doustnym osiąga małe stężenia w wydzielinie oskrzeli (20-30% wartości stężenia we krwi). Przenika przez barierę łożyskową, osiągając we krwi płodu bardzo duże stężenia (2 mg/mL) już w 2 h po domięśniowym podaniu matce; stężenia w płynie owodniowym wynoszą ok. 5 mg/mL, natomiast we krwi kobiet ciężarnych są znacznie mniejsze niż u kobiet nieciężarnych. W znikomych ilościach przenika do mleka matki. Amicylina jest metabolizowana mw. w 20%. Po podaniu doustnym 30% dawki jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej, a po pozajelitowym – 60-80%. Z kałem w postaci czynnej jest wydalane 10-15% dawki.

Ampicylina jest lekiem z wyboru u noworodków w empirycznym leczeniu posocznicy i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (w skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi lub cefotaksymem) oraz w zakażeniach wywołanych przez Listeria monocytogenes. Jest też stosowana w profilaktyce okołoporodowej zakażeń wywołanych przez paciorkowce grupy B oraz w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, wywołanego przez te bakterie. Stosowana także (łącznie z antybiotykami aminoglikozydowymi) w zapaleniu wsierdzia i posocznicy wywołanej przez Gram-ujemne pałeczki jelitowe; w profilaktyce zapalenia wsierdzia; w leczeniu zakażeń wywołanych przez Shigella spp. i Salmonella spp., a także w promienicy. Ampicylina ma obecnie znacznie mniejszą przydatność w leczeniu zakażeń układu oddechowego i moczowego (zaleca się ją podawać w połączeniu z sulbaktamem – zob. Ampicillin + Sulbactam). Podawanie ampicyliny w skojarzeniu z chloramfenikolem w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez Haemophilus influenzae zostało zastąpione podawaniem cefalosporyn III generacji (ceftriakson lub cefotaksym), ze względu na oporność niektórych szczepów H. influenzae (zarówno na ampicylinę, jak i chloramfenikol) oraz antagonizujące działanie chloramfenikolu. W razie konieczności leczenia doustnie podawaną ampicyliną zaleca się stosowanie amoksycyliny ze względu na jej znacznie lepsze właściwości farmakokinetyczne i zbliżony zakres działania przeciwbakteryjnego.
Nadwrażliwość na penicyliny. Nie zaleca się stosowania w mononukleozie zakaźnej, przewlekłej białaczce limfoblastycznej i cytomegalii (zwiększone ryzyko wystąpienia rumienia). Należy ostrożnie podawać pacjentom z nadwrażliwością na cefalosporyny, chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością wątroby lub padaczką. Ciąża (kat. B). Można stosować jedynie w wypadku zdecydowanej konieczności.
U 15-25% pacjentów z hiperurykemią allopurynol zwiększa ryzyko rumienia występującego po podaniu ampicyliny. Lek podawany jednocześnie z doustnymi środkmi antykoncepcyjnymi może zmniejszyć ich skuteczność. Antybiotyki i chemioterapeutyki o działaniu bakteriostatycznym osłabiają działanie ampicyliny. Chlorochina zmniejsza biodostępność ampicyliny podanej doustnie. Chloramfenikol osłabia jej działanie wobec Haemophilus influenzae i paciorkowców grupy B, natomiast ryfampicyna nasila jej działanie wobec Listeria monocytogenes.
Doustnie lek podaje się na 1-2 h przed posiłkiem lub 2 h po jego spożyciu. Domięśniowo – głęboko (po uprzednim rozpuszczeniu zawartości fiolki w 2-3 mL wody do wstrzyknięć). Dożylnie, wstrzykując bezpośrednio powoli, w ciągu 3-5 min (po rozpuszczeniu zawartości fiolki ex tempore w 20-30 mL 0,9% roztworu NaCl lub wody do wstrzyknięć) lub w powolnym wlewie kropl. (po odpowiednim rozcieńczeniu roztworem do wlewów). Dorośli. Doustnie 250 mg-1 g co 6 h. Domięśniowo zazwyczaj 500 mg co 4-6 h. Dożylnie 500 mg-3 g co 6 h; w ciężkich zakażeniach, jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, 2 g co 4 h (maksym. 14 g na dobę) w skojarzeniu z podawaną dożylnie cefalosporyną III generacji. W promienicy dożylnie 50 mg/kg mc. na dobę przez 4-6 tyg., następnie leczenie  kontynuuje się doustnie podawaną amoksycyliną. W profilaktyce zapalenia wsierdzia dożylnie lub domięśniowo 2 g jednorazowo na 30 min przed zabiegiem; u chorych z wysokim ryzykiem, poddawanych zabiegom prowadzonym na układzie moczowo-płciowym lub przewodzie pokarmowym, podaje się dodatkowo 2 g ampicyliny (+ 1,5 mg/kg mc. gentamycyny) po 30 min od rozpoczęcia zabiegu, a następnie – po 6 h – 1 g ampicyliny. W profilaktyce zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i innych zakażeń noworodka wywołanych przez paciorkowce grupy B podaje się matce w okresie okołoporodowym 2 g, a następnie 1 g co 4 h do zakończenia akcji porodowej. Dzieci. Doustnie i domięśniowo: 2. mż.-7. rż. 80-100-(150) mg/kg mc. na dobę w 4 dawkach (zazwyczaj 125-500 mg co 6 h); powyżej 7. rż. 500 mg-1 g co 6 h. Dożylnie: noworodki do 7. dż. 100 mg/kg mc. na dobę w 2 dawkach (w ciężkich zakażeniach 150-200 mg/kg mc. na dobę w 2-3 dawkach); noworodki powyżej 7. dż. 150 mg/kg mc. na dobę w 3 dawkach (w ciężkich zakażeniach 200-300 mg/kg mc. na dobę w 3-4 dawkach); niemowlęta i dzieci do 7. rż. 100-200 mg/kg mc. na dobę w 4 dawkach; w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych 200-400 mg/kg mc. na dobę w 4-6 dawkach (maksym. 12 g na dobę).Uwaga. W niewydolności nerek dawkowanie ustala się zależnie od klirensu kreatyniny. Jesli klirens kreatyniny wynosi 10-30 mL/min, dawki podaje się co 6-12 h; jeśli wynosi mniej niż 10 mL/min – co 12 h.¤
Substancja do przygotowania zawiesiny po dopełnieniu odpowiednią ilością wody, 5 ml zawiera 125 mg lub 250 mg ampicyliny; 26 kaps., 1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg ampicyliny; 16 tabletek, 1 tabletka zawiera 500 mg ampicyliny.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe występują (nudności, wymioty, biegunka) u ok. 10% pacjentów leczonych doustnie i u 2-3% leczonych pozajelitowo, zwł. u małych dzieci i osób w podeszłym wieku. Niekiedy występuje biegunka o ciężkim przebiegu, będąca wskazaniem do odstawienia leku. Ampicylina jest jednym z antybiotyków najczęściej wywołujących rzekomobłoniaste zapalenie jelit (wskazanie do odstawienia leku). W czasie długotrwałego leczenia mogą wystąpić nadkażenia opornymi bakteriami lub drożdżakami. U 5-10% pacjentów występuje wysypka skórna, która może być dwojakiego rodzaju. Wysypka pokrzywkowa ma charakter alergiczny, natomiast rumień grudkowo-plamkowy, który zazwyczaj pojawia się między 5. a 7. dniem po rozpoczęciu leczenia, nie ma podłoża alergicznego. Rumień ten jest szczególnie nasilony u chorych z mononukleozą zakaźną (65-100%) i przewlekłą białaczką limfoblastyczną (90%). Ampicylina rzadko powoduje wystąpienie (przeważnie po dużych dawkach) odwracalnej leukopenii (zwł. u dzieci), trombocytopenii, niedokrwistości hemolitycznej, śródmiąższowego zapalenia nerek, napadów padaczkowych. Podanie domięśniowe ampicyliny jest bolesne.

Dowiedz się więcej o składzie: .

Ampicillin a alkohol

Ampicillin u osób starszych(65 lat i więcej)
Ampicillin dla dzieci(do 18 lat)
Ampicillin w ciąży
Ampicillin a karmienie piersią
Ampicillin a prowadzenie pojazdów
Ampicillin a antykoncepcja
Ampicillin refundacja

Ampicillin cena i opakowania

Ampicillin Opinie Dodaj własną opinię Zadaj pytanie na forum
Brak opinii. Ten lek czeka na Twoją opinię. Jeśli masz pytanie odnośnie działania tego leku zadaj je na forum o lekach.



Dodaj opinię

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Cena
Skuteczność
Czas działania